در حال حاضر، فناوری DSL و انتقال داده به کمک سیمهای مسی تلفن، یکی از آسانترین راههای انتقال دادهها و دسترسی به شبکهی جهانی میباشد که به کمک این امکان میتوان از دسترسی پرسرعت به اینترنت و خدمات وابسته به آن مانند انتقال صوت از طریق اینترنت، تبادل تصویر و خدماتی همچون ویدیو کنفرانس و تلویزیون اینترنتی، ایجاد بستر پرسرعت برای شبکههای خصوصی مجازی و بسیاری خدمات دیگر بهره مند شد. استفاده از خطوط DSL (Digital Subscriber Line) امکانی میباشد که همزمان با رشد و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات برای دسترسی راحت تر به شبکه جهانی اینترنت ایجاد شده است. لازم به ذکر است که در این فناوری از پهنای باند فرکانسی بدون استفاده در سیمهای مسی تلفن، بدون هیچگونه تاثیر منفی بر کیفیت مکالمات صوتی، جهت انتقال داده استفاده میشود. یعنی مکالمات صوتی توسط سیگنالهایی با بسامد میان ۰ تا ۳۴۰۰ هرتز جابهجا میشوند. این محدوده، پهنای بسیار ناچیزی از سیمهای مسی را پوشش میدهد و بخش بزرگی از پهنای باند این سیمها در هنگام انتقال صدا بدون استفاده میماند. DSL از این ظرفیت جهت انتقال داده و اتصال به شبکه استفاده میکند. بنا بر این، با استفاده از این فناوری،کاربران میتوانند به وسیلهی یک خط تلفن، کامپیوتر و مودم به صورت دایمی و با سرعتی چندین برابر روشهای قدیمی همچون برقراری ارتباط از طریق تماس تلفنی (DialUp)، به اینترنت دسترسی پیدا کنند، این امر بدون مشغول کردن خط تلفن مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین سرعت انتقال داده در این روش بسته به فناوری مورد استفاده و بعد مکانی گیرنده خدمات متفاوت میباشد. انتقال داده در این فناوری به دو حالت متقارن و نا متقارن تعریف میشود. در بیشتر نقاط جهان، کاربران از یک DSL نامتقارن یا ADSL (یا Asymmetric Digital Subscriber Line) استفاده میکنند. ADSL فرکانسهای قابل دسترس را با سرعت نامتقارن دریافت و ارسال، در اختیار کاربران قرار میدهد به گونهای که سرعت دریافت دادهها به مراتب بیش از سرعت ارسال آنها خواهد بود. همچنین فناوری +ADSL2 از پیشرفتهترین فناوریهای DSL در جهان است. در این روش سرعت انتقال داده و مسافت قابل پوشش آن بسیار بالاتر و بیشتر از ADSL میباشد. در این روش سرعت دسترسی به اینترنت تا ۳ برابر بیش از روش ADSL است